Okres buntu i przekory

Wchodząc w nastoletni wiek, wiek buntu w stosunku do dorosłych osób reprezentowanych przeważnie przez rodziców i dziadków, młodzi ludzie często nie zastanawiają się nad konsekwencjami swoich poczynań. Przeważnie ich życie polega najpierw na zrobieniu określonego kroku, a następnie nad zastanowieniem się, czy warto było go robić i czy w ogóle był on potrzebny. Nastolatki działają impulsywnie i stanowczo. Odnosi się to głównie do stosunku ich do starszych od siebie osób. Niemal wszystkie osoby, które mają wiek powyżej określonego pułapu, nastolatki traktują, co najmniej, jak nieprzychylne im osoby, żeby nie powiedzieć, jak wrogów. A przecież dorośli pragną jedynie, aby błędy, które nastolatki popełniają tak często i które są powtarzane z pokolenia na pokolenia nie miały już miejsca. Z drugiej jednak strony nikt z dorosłych nie dziwi się, kiedy nastolatki odrzucają ich pomoc we wprowadzeniu ich w dorosłość. Przecież oni byli tak samo krnąbrni i gniewni, więc pozostaje im jedynie z pokorą obserwować poczynania ich dzieci.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej: