Kategoria: Organizacje międzynarodowe

ZWRACA SIĘ UWAGĘ

Zwraca się jednak uwagę, że okres napięć w sto­sunkach międzynarodowych, chociaż zwiększa mo­żliwości politycznego manewru wielu małych państw — kryje w sobie poważne ryzyko. Z chwilą bowiem, kiedy stan napięcia doprowadzi do konflik­tu zbrojnego, sytuacja małych państw zmienia się w

PRZEDSTAWIONE TENDENCJE

W związku z przedstawionymi wyżej tendencjami, niekorzystnymi dla małych państw, niektórzy poli­tolodzy na Zachodzie nader pesymistycznie oceniają perspektywy tej kategorii państw. Tak więc stwier­dza się, że „przeżycie małych, politycznie izolowa­nych państw jako państw niepodległych jest nie­pewne, zależne od wielu czynników,

OCENA MOŻLIWOŚCI

Tak więc w ocenie możliwości obronnych małych państw zwraca się uwagę, że w przeszłości w kon­fliktach zbrojnych silne państwa niejednokrotnie respektowały neutralność małych państw — nawet wówczas, gdy zajęcie ich terytorium miało określone znaczenie strategiczne — nie tylko ze względu

WŚRÓD TENDENCJI ROZWOJOWYCH

Premier Szwecji Erlander w wywiadzie telewizyjnym w 1964 r. mówił między innymi: „rozbudowujemy obronę, któ­ra oczywiście nie ma szans przetrwania w wypad­ku skoncentrowanego ataku ze strony wielkiego mo­carstwa, ale która mimo to może sprawiać trudno­ści w jej przełamaniu, jeśli Szwecja

CORAZ DOSKONALSZE SŁUŻBY

Wreszcie „coraz doskonalsze międzynarodowe służby informacyjne umożliwiają rozpo­wszechnienie danych dotyczących agresji przeciwko małemu państwu w każdej części świata, co prowa­dzi do podniesienia morale i do politycznych kon­sekwencji niepożądanych dla agresora, praktycznie bowiem uświadomienie osiągnęło obecnie w świecie taką fazę rozwoju,

ISTNIEJĄCY SYSTEM

Istniejący obecnie system stosunków międzynaro­dowych ogranicza możliwości małych państw w za­kresie realizacji własnych celów, niemniej jednak — dla wyrównania — zapewnia im więcej bezpieczeń­stwa w rozumieniu utrzymania niepodległości niż wszelkie inne systemy w historii, które wprawdzie „dawały małym państwom pewne

PAT MILITARNY

Dodać należy, że w warunkach tzw. pata militar­nego Wschód—Zachód, a zatem niemożności rozstrzy­gania konfliktów w drodze wojny, rola elementu wojskowego w całokształcie stosunków międzynaro­dowych podlega ograniczeniu: dotyczy to nie tylko mniejszych państw, ale także wielkich mocarstw. Podobnie na skutek pogłębiającej

POGŁĘBIANIE SIĘ PROCESÓW

W miarę pogłębiania się procesów odprężeniowych z pewnością ulegać będzie zmianie także ustosunko­wanie się wielkich mocarstw do państw mniejszych. Tracić będą na znaczeniu względy strategiczne, wa­runkujące politykę mocarstw w stosunku do po­szczególnych małych państw, których terytorium jest uważane za strategicznie

NAPRĘŻONE STOSUNKI

O  ile bowiem w okresie naprężonych stosunków między mocarstwami „nawet wówczas, gdy są one mniej lub bardziej życzliwie usposobione wobec swych mniej obdarzonych przez los partnerów”, dą­żą do traktowania małych państw „jako czegoś po­dobnego do próżni militarnej, której należy czujnie

TE SAME DOŚWIADCZENIA

Te same do­świadczenia zdają się przemawiać za koniecznością uwzględnienia przy budowie systemu bezpieczeń­stwa międzynarodowego elementów regionalizmu oraz elementów współdziałania w skali regionalnej wielkich mocarstw i państw małych.W dobie obecnej odmienne aniżeli dawniej są kryteria mocarstwowości. O tym, czy jakieś pań­stwo

ZE STRONY DELEGATÓW

Zabrał wówczas głos premier Francji Clemenceau. Stwierdził, że w chwili zakoń­czenia działań wojennych wielkie mocarstwa miały 12 milionów żołnierzy na frontach, dlatego mogą one decydować o przyszłości świata z własnej ini­cjatywy. Ale kierując się nowymi ideałami, zapro­siły inne państwa do

WYSTĄPIONO Z TEZĄ

Tak więc, kiedy wystąpiono z tezą, że w świecie współ­czesnym istnieją trzy wielkie mocarstwa: Związek Radziecki, Stany Zjednoczone i ChRL, niektórzy po­litolodzy amerykańscy przeciwstawili tej koncepcji „trójkąta” koncepcję dwóch trójkątów. Zapropono­wali, by pierwszy „trójkąt” skonstruowany na pod­stawie kryteriów potęgi militarnej, obecnej

PODKREŚLENIE ROLI

Niekiedy przy podkreślaniu roli wielkich mocarstw w stosunkach międzynarodowych nawiązuje się do sytuacji w pierwszej połowie XIX w., do okresu po zakończeniu wojen napoleońskich, kiedy to w re­zultacie współpracy mocarstw w ramach Świętego Przymierza zapanował względny pokój w Europie. W

MYŚL Z KONCEPCJĄ

W komentarzach dopatrywano się związku tych myśli z koncepcją ówczesnego amerykańskiego sekretarza stanu prof. H. Kissingera, który uprzed­nio ogłosił obszerną pracę poświęconą polityce Świętego Przymierza i roli Metternicha. Wywody zawarte w orędziu Nixona wywołały zaniepokojenie w wielu mniejszych państwach, a